از قافله عقب ماندم. به نوبه ی خود به ناتو تبریک می گویم. بالاخره موفق شد با 20000 پرواز روی جماهیریه مردم لیبی و 7.500 بمباران تا چند روز پیش سرزمین سوخته ای را جلوی پای انقلابیون لیبیایی و غیر لیبیایی از جمله مقداری مزدوران فرانکو انگلیس باز کند تا وارد طرابلس شوند. کسی تلویزیونی رادیویی روزنامه ای نگفت و نشان نداد روزهای آخر چقدر بمب روی طرابلس ریختند اما آنقدر ریختند تا که انقلابیون قبل از روز آزادی قدس شریف بتوانند طرابلس را "تصرف" کنند شاید تاثیری بر تضاهرات برای آزادی فلسطین بگذارند. چه تاثیری؟ چه تاثیری بر مراسم و تعهد روز عید سعید فطر؟ پاسخ را باید از آن هایی شنید که هول شدند و همان روز که اجساد سوخته را در بیمارستان ها و شهر طرابلس نشان دادند و گفتند این ها را قذافی کشته و نه ناتو، به انقلابیون تبریک گفتند باید بدهند. تری میسام، روزنامه نگار فرانسوی رد ولتر، که دو گزارش او را در تلویزیون جمهوری اسلامی دیدیم، که خلاف اخبار "انقلابیون" وضعیت را توضیح می داد،و همکارش تهدید به قتل شدند و در هتل محل اقامتشان در محاصره اند. سفارت ونزوئلا تخریب شد! تنها سفارتی که از واقعیات جنایتکاران پرده بر می داشت و گفت روز ورود "انقلابیون کسی در طرابلس تظاهرات نکرد. کسی نبود تظاهرات کند! یک بمباران که روی بمباران نازی ها روی شهر گرنیکا را سفید کرد. بیچاره کامران نجف زاده. چه کار که نمی کند تا اخباری بدهد که مرکز درخواست کرده. اینهمه دروغ در ماه رمضان. آن مرد ریشو هم اعتراف کرد که البته با پشتیبانی ناتو اما انقلاب ما اسلامی است. خوشا به حال کیهان که تیتر بزرگ روزنامه اش کرد. همه اش برای این که احمدی نژاد به دنبال قذافی و چاوز برود. سئوال این است چرا مجلس نمایندگان تقریبا همگی دکتر ایران باید از مجلس نمایندگان حکومت سوریه که حکم می کند نیمی از نمایندگانش باید از کارگران و زحمتکشان باشد، در برابر همین ناتو که آزادی به لیبی به ارمغان برد دفاع کند؟ به هرحال تبریک به ناتو بخاطر پاک سازی در لیبی از جنایتکاران قذافی. در مورد آزادی سوریه هم ترجیحا آخر قافله تبریکات را خواهم فرستاد. تا بعد چه شود. زمان حمله ی آمریکا به عراق توده ای ها می گفتند کی نوبت ما می شود؟ لابد هنوز هم همین سئوال را می کنند با این تفاوت که این بار جنگ ناتو جنگ "انساندوستانه" بود. این شانس مردم لیبی بود که کشورهای ناتو تصمیم گرفتند "جنگ انساندوستانه" کنند. شاید به این خاطر که لیبیایی های "انتقالی" از 120میلیارد دلاری که در بانک های کشورهای ناتو داشتند بیشتر از یک میلیارد و نیم، یا پنج میلیارد دلار تقاضا نکنند، وگرنه جنگی از نوع دیگر می کردند. این فلان فرانسوی راست می گوید: چه دلیلی دارد که فقط شش میلیون و نیم جمعیت در چنین کشور پهناوری با این همه ثروت زندگی کنند و این همه درآمدشان زیاد باشد؟ اگر از آن نوع جنگ غیر دوستانه باهاشون نکردیم بروند خدا را شکر کنند. بین بد و بدتر باید هم به ناتو تبریک گفت.