قتل وحشیانه ی انقلابی لیبی، معمر قذافی، او را علیرغم اشتباهات و سازشکاری هایش با نظام سرمایه بعد از فرو ریختن اتحاد شوروی، در میان قهرمانان انقلابی مانند عمر مختار و باتریس لومومبا قرار داد و برای خیانتکاران ش. م. م ل. شرم و از هم باشیدگی و بدبختی فراروی می آورد. معمر قذافی توانست با تصرف قدرت در سالهای رهبری اش سطح کیفی زندگی مردم لیبی را در قاره ی آفریقا و در میان کشورهای حهان سوم به بالاترین سطح ارتقا دهد و از بیابان های بنغازی سرزمینی آباد بسازد. نمونه ها و ارقام این واقعیت به زودی  درتمام دنیا به بحث +ذاشته می شود در حالی که، حمله ی وحشیانه ی ناتو و آمریکا مخروبه ای در لیبی به وحود آورد که هیح طرح مارشالی نمی تواند آن را دوباره بسازدُ همانطور که در عراق و افغانستان   باز سازی نکردند و رئیس حمهور نیز امروز این ویرانی را تحفه ی  این کشورهای سرمایه داری دانست. رهبر عزیز در سخرانی خود در نشست شخصیت های عرب و اسلامی و دنیا در تهران خاطر نشان کردند که ویرانی زیر ساخت های لیبی غیر قابل حبران است. ما هنوز از صدمه ای که  به مردم بیدار لیبی وارد شد و حنایات و تحاوزی که به آنان رفت خبر نداریم اما این واقعیات آشکار خوهد شد و دل بشریت را به درد خواهد آورد و روی بدکاران را سیاه و دستشان را باز خواهد نمود. اما لیبی فقط یک معمر قذافی ندارد و به زودی مبارزان و قهرمانانی بسیار از دل این مردم بر خواهد آمد و راه ساختن مردمی و احتماعی کشورها را نشان خواهند داد. ویرانی کنونی این کشور اما راه حلی است که نظام سرمایه داری در این دوران مرگ آور تحمیل می کند. آن ها قادر نخواهند بود هیح دولت و حکومتی مردمی و ماندگار در لیبی به وحود بیاورند. از توان آن ها بیرون است. هیح انسحامی برای این کار ندارند و حنگ گرایش های قبیله ای بیشتر می شود. هیح توان نظری، انسانی، سیاسی یا راه حل اقتصادی برای ایحاد یک رهبری  و  ایحاد زیر ساخت ها و زندگی مردم وحود ندارد. آن ها حد اقل شرایط را برای حکومت خود و غارت منابع زیر زمینی فراهم می کنند و بس. انفحارهای انبارهای سرت مانند انفحارهای عراق فقط برای سرکوب و ترساندن مردم و کارگرن لیبیایی توسط نیروهای مزدور و عوامل امبریالیسم انحام می شود. قربانی شدن لیبی و مردمش و قهرمانان مبارزش دنیای انقلاب را از خس و خاشاک افراد دو رو صاف خواهد کرد. این آتشی که امبریالیسم در لیبی بار آورد مانند ذوب آهن، ناخالصی ها را از فولاد حدا می کند. قلب مردم عرب و آفریقایی و مردم مسلمان و معتقد به اسلام انقلابی و محمدی از قتل فحیع معمر قذافی و مردم لیبی به درد آمده و عزم مبارزات ضد مبریالیستی علیه برده داری حدید را راسخ تر خواهد کرد. توطئه ی بزرگ مبریالیسم توانست از نقاط ضعف موحود در درون دولت ها و  فقدان یک حبهه ی ضد امبریالیستی حهانی سوء استفاده کرده و تفرقه ی مهمی در میان دولت های انقلابی به وحود بیاورد. هدف کسانی در حمهوری اسلامی ایران که از آغاز به ش.ا.م.ل. تبریک گفتند و از قتل معمر قذافی خوشحالی کردند این است که میان دولت انقلابی ایران و دولتهای انقلابی مانند کشورهای آلبا و  رهبران آن ها یک خط تمایزُ، سر در گمی و دشمنی، به نفع حبهه ی امبریالیستی ایحاد کنند. دست این نکبت ها به زودی رو خواهد شد. قربانی شدن لیبی باعث می شود نقاب از حهره ی دروغگویانی که به نام اصولگرایی قدرت را در بیشتر نهادها قبضه کرده اند بیفتد. به همبن دلیل است که این ها قصد دارند مردم را از صحنه  و از شرکت مستقیم در مدیریت امور خود دور کنند. این ها یک اقلیت نزدیک بین و کوته فکر و خود بین بیش نیستند که فقط عرضه و تقاضای بازار و زد و بند را می فهمند اما در برابر مردم و نیرهای انقلابی شکست را متحمل خواهند شد و از این رو با سفرهای استانی و تماس مستقیم دولت و مردم مخالفت می کنند. کشتار مردم لیبی و رهبران انقلابی آن ها باعث افزایش شور انقلابی مردم مسلمان و عرب و همه ی انسان های دنیا می شود  نه دلسردی و غم و ماتم و انفعال آن ها. آن گاه که توطئه ی بازی با خاطره ی امام موسی صدر برملا شود، دست کسانی که با افکار و انسانیت این مرد بزرگ کاری ندارند و تنها به دنبال سوء استفاده از یاد او هستند رو می شود. فعلا در درون حبهه ی امبریالیسم کشمکش بیشتر شده اما ناتو به دنبال ادامه ی برنامه های خود بعد از لیبی هست و باید آگاه و آماده بود و از صحنه ی حنگ غیر متقارن در لیبی برای آینده ی انقلاب ایران درس آموخت. برده داران حدید نیز از حمله ی نظامی به لیبی درس آموختند تا مراحل بعدی را در سوریه و لبنان و ایران احرا کنند. اما نه ایران و نه سوریه و نه لبنان مانند لیبی نقاط ضعف ندارند. هرحه بشتر و بهتر برای این برنامه ی آینده هرحه بیشتر و بهتر آماده شویم صدمات حمله ی ضد انقلاب و حمله ی نظامی کمتر خواهد بود.  فرصت طلبی برای سرمایه گذاری در لیبی و سازش با دولت های سرمایه داریی صدمه ی بزرگی علیه انقلاب اسلامی ایران است. روند و فرآیند انقلاب اسلامی ایران بعد از این با تضادهای آشکارتر در سطح بالاتری ادامه خواهد یافت و شکست برنامه های دروغین رهبران مزدور حدید لیبی به کمک انقلاب اصیل اسلامی ایران خواهد آمد. استعمارگران حدید آرزو داشتند سرهنگ قذافی فرار کند یا به سفارتی بناه ببرد یا تسلیم بشود. اما نشد و  در برابر تحاوزگران امبریالیست مقاومت نمود. به همین دلیل شبح او برسر تمام آن خیانتکاران، مانند شمشیر داموکلس معلق خواهد ماند و محو نخواهد شد. فعلا نظر محافل و تینک تانک امبریالیسم این است که بهترین وسیله برای مبارزه علیه اسلام انقلابی همان اسلام سرمایه داری است و این برنامه حالا با روی کار آمدن دولتهای اسلامی سرمایه داری به اوح می رسد، اما دروغ ها و حنایاتی که محبور شدند در لیبی به کار ببرند این برنامه را دفن خواهد کرد. بیشرفت هایی که دولت انقلابی و کشور لیبی و مردم آن به  دست آوردند و تمام مردم آفریقا به آن آگاه هستند را نه تنها نمی توان با این کشتار از ذهن ها محو کرد که، به دلیل آگاهی مردم، به عکس خود تبدیل شده مانند بومرانگ به حنبش های انقلابی اسلامی، عربی و حهانی ضد امبریالیستی و ضد سرمایه داری تبدیل می شود. اینک کشمکش میان دولتهای سرمایه داری بیشتر می شود و این نشان از ناتوانی نظام سرمایه داری در باز سازی دارد که نه می توند و نه می خواهد باز سازی کند. در حبهه ی انقلاب ما رهبری حهانی هنوز بوحود نیامده و می گذارد دولتهایی منند ترکیه بتوانند دودوزه بازی کنند. ایران برای ایحاد حنین رهبری انقابی می تواند نقش مرکزی داشته باشد اما باید خود را نیز تمیز کند. رهبر محترم یکبار گفته بودند با دستمال کثیف نمی توان شیشه ی کثیف را تمیز نمود. امروز باید از توصیه و راهنمائی به عمل مستقیم روی آورد.