هرچقدر هم که اوباما از اسرائیل عزیزش تمجید کرده باشد و گفته باشد عزیزم تو خوبی و نگران نباش، من هوات رو دارم اما قسمت دوم صحبت هست.ایش تازگی دارد و تداوم درگیری های قبلی او با جناح های راست در دولت اسرائیل و در خود حکومت ااستکباری امپریالیستی آمریکاست و از روی این مطلب نباید به آسانی گذشت. این که بخش بین المللی روزنامه ی ایران این قسمت از این صحبت را بدون نقد اطلاع رسانی کرده بشیار مهم و درست است. او اسرائیل را منزوی معرفی و تعریف کرد و سیاست هایش را کاملا نفی کرد. او گفت هیچ دیوار بلندی نمی تواند از اسرائیل دفاع کند و هیچ گنبد آهنینی نمی تواند موثر باشد اگر دولت اسرائیل بخواهد به سیاست جنگ طلبانه ادامه دهدو برعکس، باید سیاست صلح پیشه کند و دولت فلسطین را به رسمیت بشناسد. در باره ی ایران هم تکرار مکررات است که ایران نباید به سلاح اتمی دست پیدا کند. خب بله، نباید که نه، یک نوع دست پیش گرفتن هست تا به آن حکومت صهیونیستی بهانه دهد که این  آمریکا است که نمی گذارد ایران اتمی شود و آن را سخخت در محاصره قرار داده است! بگذار به آن ها بگوید. ما می گوئیم عاقلان دانند ماجرا چیست. اما، آیا مجلس نمایندگان خودشان توافقنامه میان دو دولت انقلابی ایران و آرژانتین در مورد انفجار آمیا را مصوب خواهد کرد یا بهانه می آورد؟ مجلس گفت هر گونه مذاکره فقط از طریق 1+5، بعد، پس از پیشرفت در گفتگوی اخیر در آلماتی گفت مگر فقط بااین  شکل از 1+5 باید گفتگو گرد؟ شکل های دیگر هم ممکن است. بعد یکی دیگر نقل قول کرد که سعید جلیلی از تیم ایرانی 1+5 حذف شود. خب، همه اش را یکجا بگوئید مردم بفهمند به کجا می خواهید برسید! به نظر آمد هر کجا که چاک هاگل رفته و برود  جلویش بمب منجر می کنند. آیا این یک تهدید است؟ آیا مصر هم صحنه ی جنگ درونی رهبری امپریالیسم آمریکا شده؟ پیام راست جنگ طلب با ترور امام سنی دمشق علیه صلح و راه حل های دیپلماتیک روشن است و باعث شد خطیب هم استعفا دهد. آیا کسانی در ایران اسلامی در میان قدرتمندان اقتصادی و در نتیجه سیاسی هستند که تداوم تحریم به نفع آن ها باشد و در نتیجه پیوسته در حال انجام توطئه هایی باشند تا جریان های ضد جنگ نتوانند به مذاکره دست پیدا کنند؟ اما در ضمن رهبری جدید دولت خلق چین را هم دریابیم. آن جا نیز تاریخ اخیر شان ورق می خورد و رهبری جدید نگران اوضاع بد 250 میلیون نفری است که از دل روستاها کنده شدند و به درون شهرهای بزرگ ساحلی برای کاری 16 ساعته و پر استثمار پرتاب شدند. همچنین همبستگی بسیار بیشتر میان دولت های چین و روسیه پیشرفت بسیار مهمی را بیان می کند. از اینهمه و از حماسه ی همبستگی مردم ونزوئلا و مردم آمریکای لاتین با ادامه ی انقلاب اقتصادی و اجتماعی هوگو چاوز غافل نمانیم و جهش حماسه وار آینده در انتخابات آینده و مسیر پس از آن را آماده کنیم.. چگونه؟ این هم داستانی دارد!